با سلام.من علی شرفی هستم. 16old
میگم این یارو که اسمش افتاده بالای گوشیت خیلی خرابته . . .
پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت / بیچاره از عشق فقط سوختن آموخت
فرق من و پروانه در این است / پروانه اگر بال و پرش سوخت
من از دوری دوستان جگرم سوخت . . .
برای محبت هایی که عمیق اند ، ندیدن و نبودن هرگز بهانه از یاد رفتن نیست . . .
به یادتم رفیق . . .
تا زمانی که دلم سوی خدا پر نکشد / تا زمانی که اجل خط و نشانی نکشد
دارمت دوست به حدی که خدا می داند / راز این قصه فقط باد صبا می داند
در دفتر خاطراتم نوشتم : رفیق زیباست . . .
معلم دفتر را دید و گفت این رویاست . . .
گفتم ای معلم از نوازش رفیق چی میدانی ؟
گفت در عالم رفاقت ، رفیق همیشه تنهاست . . .
هر وقت دیدی نیستم بیا تعمیرگاه ، چون همیشه خرابتم !
از اوج فلک ستاره چیدن سخت است / دور از منی و به تو رسیدن سخت است / ای دوست که بی تو زندگی زندان است / بدان که از تو دل بریدن سخت است . . .
یاد ما خواه بکن خواه مکن ، مختاری / لیکن ای دوست بدان کنج دلم جا داری . . .
زمستون رسید ، سردت شد خبرم کن بیام برات بسوزم . . .
پاتو برداز !
.
.
.
میگم پاتو بردار !
.
.
.
آخیش داشتم خفه میشدم !
درسته خاکر زیر پاتم ، ولی قرار نیست خفمون کنی !
زیبایی ها را چشم می بیند و مهربانی ها را دل ! چشم فراموش می کند اما دل هرگز ! پس بدان تا زمانی که دل زنده است فراموش نخواهی شد . توی دل مایی رفیق . . .
برچسب:
نویسنده: علی شرفی